Na ulice Siedlec wyruszyłam, żeby porozmawiać z tymi, którzy z różnych powodów żyją na ulicy. Chciałam zobaczyć nie problem bezdomności, ale przede wszystkim ludzi, którzy za nim stoją. Chciałam posłuchać. I bardzo szybko przekonałam się, że za słowem „bezdomny” kryją się historie, których z ulicy, z samochodu czy zza szyby sklepu po prostu nie widać.