W tym zwariowanym świecie, w którym wszyscy gdzieś się spieszymy, łatwo zapomnieć o tym, co najważniejsze. O drugim człowieku. O jego codziennych problemach, samotności, potrzebie rozmowy, zwykłej obecności. Łatwo też spojrzeć na urząd jak na miejsce, w którym są przede wszystkim dokumenty, wnioski, decyzje, terminy i paragrafy.
