Vademecum uprzejmego donosiciela

Na pierwszy rzut oka CRU JSFP wygląda jak owoc mezaliansu HGW z PKP. Tymczasem to prowadzony przez resort finansów Centralny Rejestr Umów Jednostek Sektora Finansów Publicznych. Jak mi niedawno podszepnęli zaufani informatorzy, ustawę w tej sprawie posłowie przyjęli pod koniec 2025 r., a cały wynalazek wszedł w życie na początku wakacji. W Rejestrze chodzi z grubsza o to, że każdy obywatel może podejrzeć wykaz umów podpisywanych przez instytucje gospodarujące publicznymi pieniędzmi – od urzędów państwowych i samorządowych, przez szkoły i uczelnie publiczne, po domy kultury czy szpitale. A skoro obywatel poznaje tajemnice alkowy, dowiadując się, kto ile, komu oraz za co, wszystko staje się, mówiąc oficjalnie, bardziej transparentne.

Oczywiście w teorii. W praktyce bowiem każda taka instytucja produkuje gimbaliony mniejszych i większych umów, więc by wszystkie dostatecznie wnikliwie prześwietlić i udowodnić złamanie dyscypliny finansów publicznych, trzeba by być Supermanem albo przynajmniej Stasią Bozowską. Względnie uprzejmym donosicielem.

To gatunek szczególnie popularny w poprzednim ustroju. Jego przedstawiciele długimi godzinami obserwowali otoczenie na przykład z okna mieszkania w bloku, a następnie „łączyli kropki”, by udowodnić grzechy czy uchybienia swoim bliźnim, instytucjom lub urzędom. Pal sześć, że kropki często nie były kropkami, zaś ich łączenie okazywało się równie mądre co klejenie na ślinę. Najważniejsze, że na końcu można było napisać anonim do, dajmy na to, pierwszego sekretarza, zaczynający się od: „Uprzejmie donoszę…”.

W ostatnich latach populacja autorów takiej radosnej twórczości chyba zmalała, a ci, którzy przetrwali, z braku PZPR-owskich kacyków przerzucili się na media. Ale coś mi mówi, że w czasach internetu uprzejmi donosiciele mogą szukać duchowej strawy właśnie w CRU JSFP. Wcielmy się zatem na chwilę w kogoś z tego gatunku i zerknijmy, jakich odkryć mógłby dokonać, lustrując w Rejestrze miasto Siedlce oraz okoliczne gminy. Na początek 4 sierpnia i Urząd Gminy Suchożebry, który kupił wodę pitną dla pracowników za 116,58 zł. Zwykły czytelnik nie dostrzeże w tym nic podejrzanego. Tymczasem równo tydzień później gmina Wiśniew zawarła umowę za niecałe 15 tys. zł na dostawę i montaż w szkołach 3 bezbutlowych dystrybutorów przygotowujących wodę: gorącą, zimną i gazowaną, z dezynfekcją lampami UV. Przypadek? Uprzejmie donoszę, że bynajmniej.

Idźmy dalej. 18 sierpnia siedlecki magistrat zamówił tablice informujące o dofinansowaniu zadaszeń boisk przy podstawówkach, „Dwójce” i „Czwórce”. Były 2 i kosztowały razem 2380 zł. Co ciekawe, wcześniej, 7 lipca, na tablice dotyczące rozbiórki i budowy wiaduktu na Warszawskiej miasto wysupłało już 2560 zł. Dlaczego tam poinformowanie, skąd pochodzą publiczne pieniądze, wymagało więcej publicznych pieniędzy? Może rozmiar tablicy jest wprost proporcjonalny do rozmiaru inwestycji...

10 lipca ten sam magistrat zlecił z kolei Siedleckiemu TBS „usunięcie zbędnego opalikowania przy drzewkach na terenie Miasta Siedlce”. Za 165 zł. Na terenie całego miasta? Mistrzowie gospodarności czy geniusze zbrodni?

Na koniec znowu Wiśniew. W połowie sierpnia tamtejszy urząd gminy kupił 2 plecaki ewakuacyjne – dla dziecka i drugi, nieco bardziej rozbudowany – w sumie za 1269,50 zł. A niecałe 2 tygodnie wcześniej zamówił za 25 tys. zł ekspertyzę piwnicy szkoły w Śmiarach w ramach programu ochrony ludności i obrony cywilnej. Nasz bohater pewnie by stwierdził, że to dlatego nie starczyło na drugi, większy plecak.

A wy? Czy wam też z tego dodania 2 do 2 wyszło 22?