Młode kotki

Jak już zdążyliśmy ustalić, felietonista – w odróżnieniu od dziennikarza – nie musi powstrzymywać się z ocenami, a wręcz w dobrym tonie jest, by odpiął wrotki i wsiadł na konika subiektywnej złośliwości. A naprawdę trudno o łatwiejszy cel niż szeroko pojęta Konfederacja.

Po pierwsze właśnie ze względu na ów fakt, że jest szeroko pojęta. Partia, która powstała równo siedem lat temu, w międzyczasie zdążyła się podzielić na trzy oddzielne, wprowadzające skołowany naród w jeszcze większą konfuzję niż małżeństwa Michała Wiśniewskiego. Także na gruncie siedleckim trudno się połapać, w jakiej odnodze – braunistach, mentzenowcach czy bosakowcach – jest dany działacz. A i oni sami nie ułatwiają zadania, dość regularnie zmieniając barwy klubowe. O poglądach nie wspominając.

Jeśli komuś nie wystarczy ten powód do drwiny, łatwo sięgnąć po aluzje do kultury i popkultury. Partia najsłynniejszego w Polsce miłośnika gaśnic proszkowych aż się prosi, by porównać ją do faszyzujących Dziarskich Chłopców, a jego samego – do Gnębona Puczymordy, wodza o totalitarnych ciągotach. Jest jednak jeden warunek – trzeba pamiętać ze szkoły Witkacego i „Szewców”.

Spójrzmy więc na ugrupowanie pana Mentzena, bo ów, jak się okazuje, jest miłośnikiem „Gwiezdnych Wojen”. Pod koniec 2022 r. partia KORWiN z panem Sławomirem na czele przepoczwarzyła się w Nową Nadzieję, pożyczając tytuł od pierwszej, a tak naprawdę czwartej części sagi George’a Lucasa. Potem, kiedy NN nie złożyła w terminie sprawozdania finansowego za rok 2024, sąd wykreślił ją z ewidencji partii politycznych. Mentzen z kolegami wpadli więc na pomysł założenia partii Imperium Kontratakuje (od drugiej, a tak naprawdę piątej części „Gwiezdnych Wojen”). Ten godny Sojuszu Rebeliantów fortel posłużył do wchłonięcia Nowej Nadziei przez Imperium Kontratakuje – po to, by powstałe w ten sposób ugrupowanie w niedalekiej przyszłości przekształcić w... Nową Nadzieję. Jestem pewien, że niejeden na widok takich machinacji pomyślał, że to istny „Atak Klonów” (czyli Gwiezdne Wojny: część II”).

Kiedy jednak z poziomu ogólnopolskiego zejdziemy na ziemię, czyli do Siedlec i okolic, okaże się, że Konfederacja we wszystkich mutacjach daje niewiele – poza wspomnianymi roszadami personalnymi – powodów do śmiechu. Lokalnie panowie (proszę wybaczyć uogólnienie, ale od mniej więcej roku nie widziałem aktywnych działaczek) są jeśli nie skuteczni, to co najmniej pracowici. Regularnie organizują konferencje prasowe, najchętniej o niewydolności systemu ochrony zdrowia, ale też na przykład KSeF-ie czy butelkomatach. I uczą się na swoich błędach, bo choć do tej pory na tychże spotkaniach głównie odczytywali z kartki przygotowane przez kogoś wyższego stopniem ogólniki, na ostatniej, przed siedleckim szpitalem wojewódzkim, zapowiedzieli konkretne działania w konkretnych miejscach (sprawdzenie w okolicznych szpitalach, czy nie ma tam lekarzy, którzy opanowali zdolność bilokacji). Miejscowa Konfederacja zaangażowała się także w „pachnący inaczej” problem zbiornicy w Skórcu. O aktywności działaczy świadczy również fakt, że niedawno zasłynęli zorganizowaniem jednego dnia dwóch konkurencyjnych uroczystości z okazji rocznicy Rzezi Wołyńskiej.

Mówiąc najkrócej, naprawdę rzetelnie wywiązują się z obowiązków opozycji – robią wokół siebie szum i zaczynają pokazywać, że interesuje ich coś więcej niż warszawskie przepychanki polityczne. Złośliwy powiedziałby pewnie, że pozostałym politykom w Siedlcach i okolicach się nie chce, bo są skupieni na byciu tłustymi kotami. A ja jako felietonista skomentuję tylko, że Konfederacja to u nas ciągle jeszcze młode kotki, wszak średnia wieku oscyluje koło trzydziestki. Na nabranie sadełka mają więc jeszcze czas.