Wielka historia, wielkie emocje

Dźwięki, które poruszyły serca publiczności – tak w skrócie można opisać wyjątkowy koncert Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”, który odbył się w ramach obchodów 500-lecia włączenia Mazowsza do Królestwa Polskiego.

2 października w Zbuczynie zapisze się w pamięci mieszkańców na bardzo długo. Do tutejszej Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II zawitała perła polskiej kultury – Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Występ solistów, chóru oraz orkiestry pod batutą Wojciecha Gwiszcza okazał się prawdziwym świętem sztuki i patriotyzmu.

Wydarzenie odbyło się w ramach cyklu koncertów „Mazowsze dla Korony. 500-lecie włączenia Mazowsza do Królestwa Polskiego”, a jego realizacja była możliwa dzięki dofinansowaniu ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego.

Muzyczna uczta w dwóch odsłonach

Licznie zgromadzona publiczność miała okazję uczestniczyć w doskonale skomponowanym widowisku, które podzielono na dwie części. Pierwsza z nich miała charakter podniosły i patriotyczny. Ze sceny wybrzmiały pełne powagi i dumy utwory, w tym doskonale znane „Legiony” oraz chwytająca za serce „Modlitwa obozowa”. W drugiej odsłonie artyści zaprezentowali tradycyjne pieśni ludowe, które od lat stanowią wizytówkę zespołu. Widzowie z zachwytem wysłuchali m.in. takich utworów jak „Kawaliry”, nastrojowe „Dwa serduszka” czy skoczne „Cyt, cyt”.

Kunszt wokalny i orkiestrowy wywarł olbrzymie wrażenie na widowni. Miłym i niezwykle ciepłym akcentem na zakończenie tego wyjątkowego wieczoru było przekazanie słodkich podarunków dla gości przez młodych artystów z Zespołu Pieśni i Tańca Niwa.

Zachwyt, wzruszenie i duma

Koncert dostarczył zebranym wielu niezapomnianych przeżyć, co wybrzmiało w wystąpieniach gospodarzy i zaproszonych gości.

- Każdy wybierający się na dzisiejszy koncert mógł zastanawiać się, jak będzie on wyglądał. Szczególnie takie osoby jak ja, które nie miały wcześniej przyjemności oglądać was na żywo. Muszę powiedzieć, że jesteście wspaniali. Zachwycacie, wzruszacie, imponujecie. Jesteśmy niezwykle wdzięczni, że odwiedziliście Zbuczyn i mogliśmy przeżyć coś wyjątkowego - mówił zastępca wójta gminy Zbuczyn Michał Kowal.

W trakcie uroczystości kilkukrotnie akcentowano ogromną rolę samorządu oraz marszałek Janiny Ewy Orzełowskiej, dzięki którym Mazowsze może się prężnie rozwijać i nieustannie rozsławiać piękną kulturę województwa i całego kraju. - Cieszymy się, że zespół Mazowsze zagrał w Zbuczynie, o co pani marszałek Orzełowska mocno zabiegała. Jestem już trzeci raz na koncercie Mazowsza i za każdym razem jestem zachwycona, wzruszona i poruszona. Kultura na tak wysokim poziomie porusza serce i zapada na długo w pamięci - powiedziała Dorota Prokurat, dyrektor Delegatury Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego w Siedlcach.

500 lat wspólnej drogi

Wydarzenie w Zbuczynie stanowiło nie tylko ucztę muzyczną, lecz także hołd złożony regionalnej historii. W tym roku mija bowiem 500. rocznica inkorporacji Księstwa Mazowieckiego do Królestwa Polskiego.

Przypomnijmy, że przez stulecia Mazowsze pozostawało niezależnym księstwem rządzonym przez Piastów mazowieckich. Tutejsi władcy prowadzili osobną politykę, rozwijali sieć miast, zawierali sojusze oraz utrzymywali relacje z sąsiednimi państwami. Z czasem jednak relacje i więzi z Królestwem Polskim ulegały stopniowemu zacieśnieniu.

Długi proces scalania ziem rozpoczął się jeszcze przed XVI wiekiem. W 1462 r. król Kazimierz Jagiellończyk wcielił do Korony ziemię rawską i gostynińską. Kilkanaście lat później, w 1476 r., ten sam los spotkał ziemię sochaczewską, a w 1495 r. Jan Olbracht dokonał inkorporacji Księstwa Płockiego. Pozostałe obszary zachowały jednak swoją niezależność i własnych władców.

Od niezależnego księstwa do województwa

Ostateczny przełom w dziejach regionu przyniósł brak męskich potomków ostatnich książąt. Stanisław zmarł w 1524 r., a jego młodszy brat Janusz III odszedł dwa lata później. Choć przez pewien czas władzę sprawowała ich siostra Anna Konradówna, ciesząca się poparciem części mazowieckiej szlachty, nie udało się uchronić niezależności państwa.

Kluczowe decyzje zapadły jesienią 1526 r. Sejm mazowiecki 13 września złożył oficjalną przysięgę wierności królowi Zygmuntowi I Staremu. Formalny proces przypieczętowano 24 grudnia 1529 r., gdy sejm w Piotrkowie zatwierdził inkorporację Mazowsza do Korony. Z jego ziem utworzono wówczas województwo mazowieckie, co definitywnie zamknęło rozdział historii regionu jako odrębnego księstwa.