Czterysta dwa pytania

Siedlce mają kolejną ulicę z kolejną patronką. A właściwie będą mieć po ogłoszeniu uchwały rady miasta w Dzienniku Urzędowym. Nasza nowalijka czeka sobie na koniec formalności w kwadracie między: Pułaskiego, Floriańską, Sienkiewicza i Kilińskiego, gdzie od jakiegoś czasu powstaje osiedle. Siedleccy radni zdecydowali, że wspomnianą patronką będzie – cytując za wieszczem – „Litwinka, dziewica-bohater/ Wódz Powstańców – Emilija Plater!”. Czyli ta, co obok podstawowego wyposażenia pułkownika w postaci siodła, burki, kordelasa i dwururki posiadała również piękne dziewicze lica oraz pierś.

Porzućmy jednak powstanie listopadowe i wróćmy do nazw ulic. Oprócz tej najnowszej – a także: placów, skwerów i rond – mamy ich w Siedlcach 401. I idę o zakład, że nawet najstarsi listonosze nie znają nazw ich wszystkich, a już na bank nie wiedzą, gdzie każda z nich się znajduje. Weźmy na ten przykład ul. Dolną, którą zdarza mi się regularnie mijać – konia z rzędem temu, kto trafi do niej, nie potrzebując łaskawie ustawionej przez miasto tabliczki z nazwą.

Kiedy dowiedziałem się o uchwale w sprawie uczczenia pani Plater, wróciła do mnie refleksja, że pomysły tych, którzy nazywają ulicę, chodzą naprawdę krętymi, nomen omen, ścieżkami. W przypadku Dolnej sprawa jest prosta – by wjechać na posesje przy niej, faktycznie należy nieco obniżyć poziom. Do równie oczywistych nazw należą też choćby: Krótka, Łączna, Kolejowa czy Plażowa, że o Ślepej nie wspomnę. Ale przy wielu innych sprawa się komplikuje.

Przykład pierwszy z brzegu – dlaczego Cicha została Cichą? Czy dlatego, że w jej sąsiedztwie mamy siedlecki cmentarz komunalny, a więc miejsce zajęte przez raczej nieawanturujących się lokatorów? I czy z tego samego powodu przy Cmentarzu Janowskim wyrosła Zaciszna?

A Energetyczna, boczna od Starowiejskiej? Nie Energetyków, co podpowiadałoby, dajmy na to, elektrownię, ale właśnie Energetyczna. Może dlatego, że w tych okolicach roiło się od krewkich Siedlczan albo zamierzano tu takich umieścić? A jeśli tak, to czy tych, którzy się tam nie zmieścili, skierowano na Hożą? A może na Wesołą? I kto w takim razie trafił na Śmiałą?

A teraz kolejna zagwozdka. Dlaczego, skoro mamy w Siedlcach i Chabrową, i Jaśminową, i Konwaliową, i Lawendową, i Liliową, i Magnoliową, i Makową, i Różaną, i Rumiankową, i Stokrotki, i Storczykową, i Tulipanową, ktoś wpadł na pomysł stworzenia ul. Kwiatowej? Czy mieści się tam ambasada poprzednich 12 – jakiś rodzaj ich reprezentacji albo poselstwa? I czy w takim razie Łąkowa, Polna i Ogrodowa powstały, kiedy poszczególne frakcje postanowiły się wybić na niepodległość? To naprawdę ważkie pytania.

Podobnie jak to, skąd w Siedlcach wzięła się Smocza. Zrozumiałbym taką nazwę w Krakowie, względnie mieście z chińską dzielnicą, ale tu? Czy naprawdę to, że w okolicy mamy ul.: Gąski Balbinki, Czerwonego Kapturka i Bajkową, wszystko tłumaczy? A może rządzący nie mówią nam całej prawdy?

Podobno człowiek wymyśli nazwę na wszystko. I wymyślił na przykład coś takiego jak determinizm nominatywny. Według tej psychologicznej hipotezy imię i nazwisko człowieka mogą podświadomie wpływać na cechy jego charakteru, wybór ścieżki życiowej, pasji lub kariery. Czyli że jeśli w dowodzie masz: „Ząbek”, jesteś skazany na stomatologię, a w najgorszym razie na protetykę. Ciekawe, czy podobna zasada ma zastosowanie w przypadku nazwy ulicy, przy której się mieszka. Czy nazwa, nadana danemu kawałkowi przestrzeni przez radnych, wpływa na jego charakter, a potem na charakter jego lokatorów? A jeśli tak, to czy w Siedlcach też? Zwłaszcza na ul. Emilii Plater.