Pisarz z sąsiedztwa

W gminie Suchożebry mieszka autor, który kilka lat temu wybrał te okolice zamiast Warszawy. Choć udało mu się pokonać Mroza i Twardocha, ze skromnością przyznaje, że pisze prosto, emocjonalnie i bez moralizowania.

Jakub Bączykowski odpowiada, że zawsze lubił obserwować, jak pisarze jednym zdaniem potrafią uruchomić wyobraźnię. – Ale przez długi czas patrzyłem na to wyłącznie z perspektywy czytelnika. Nie sądziłem, że będę pisał, a już na pewno nie myślałem o sobie jako o pisarzu – wyznaje.

Od pisania do pisarza

Przyszedł jednak rok 2020 i lockdown, czyli, jak opowiada Kuba, dużo siedzenia w domu. – Nadal pochłaniałem książki, ale miałem poczucie, że potrzebuję czegoś więcej – przypomina sobie. Tak trafił na kurs pisania powieści. Najpierw chciał tylko sprawdzić, zobaczyć proces pisania od środka: – A potem okazało się, że to mnie naprawdę wciągnęło. Z jednego ćwiczenia zrobił się zalążek, a później powstała cała historia, a z nią pierwsza powieść.

Tą powieścią było „Stanie się coś złego”, wydane w 2023 r. Kilka miesięcy później ukazała się kontynuacja, „Nie mogę ci powiedzieć. Ale moment zwrotny w karierze Jakuba Bączykowskiego nastąpił dopiero jakiś czas później, po premierze „Zadzwoń, jak dojedziesz”, która w 2025 r. okazała się jedną z najpopularniejszych książek w Polsce i wyprzedziła powieści Szczepana Twardocha i Remigiusza Mroza. – Pojawiły się propozycje wydawnicze z najlepszych wydawnictw, rozmowy o kolejnych książkach, planach, terminach. I chyba wtedy dotarło do mnie, że to już nie jest tylko pasja realizowana po godzinach – mówi dziś. – Nie chodziło o nakłady czy liczbę sprzedanych egzemplarzy. Najważniejsze było poczucie odpowiedzialności. Skoro tyle osób chce czytać moje książki i czeka na kolejne historie, to znaczy, że nie mogę ich zawieść. To chyba najmocniej przekonało mnie, że staję się pisarzem już na serio.

Przestrzeń i spokój

Kuba urodził się w Zielonej Górze i studiował w Opolu. A jednak akcja dwóch jego pierwszych powieści toczy się w okolicach Siedlec i Sokołowa Podlaskiego. – Od kilku lat mieszkam w gminie Suchożebry. Nie przypuszczałem, że kiedyś życie mnie tutaj zaprowadzi, a obecnie nie wyobrażam sobie, że mógłbym mieszkać gdzie indziej. Ale Siedlce też są dla mnie bardzo ważnym punktem na mapie. Lubię to miasto, dobrze się tu czuję. Lubię też ludzi mieszkających w mojej gminie. Mam poczucie, że jestem częścią tej wspólnoty. A w przyrodzie odnalazłem przestrzeń i spokój, którego brakowało mi w Warszawie – mówi. Od razu też zdradza: – Na pewno w przyszłości wrócę z fabułą w nasze strony. Jest tu jeszcze dużo do opowiedzenia.

A jak się tu czuje? – Naprawdę świetnie. Wieś, w której mieszkam, ma bardzo dobrą energię i od początku było mi tu dobrze. Dzieją się tutaj fajne rzeczy i są ludzie, którym się chce – zwierza się, chwaląc Koło Gospodyń Wiejskich „Źródło”, które, jak mówi, pokazuje, że wspólnota to nie pusty frazes. Bączykowski cieszy się też z tego, że jest zapraszany do projektów GOK w Suchożebrach, jak Narodowe Czytanie. – Próbowałem nawiązać współpracę z biblioteką w Siedlcach, ale się nie udało. Może jeszcze przyjdzie na to czas.

O zwykłych ludziach

Pierwsze tytuły Kuby, „Stanie się coś złego”, „Uważaj na siebie” i „Nie mogę ci powiedzieć”, to kryminały. – Ale z perspektywy czasu coraz częściej patrzę na te książki raczej jak na powieści obyczajowe z mocnym elementem tajemnicy. Bo dla mnie od początku najważniejsze były relacje między ludźmi. Rodzina, przyjaźń, samotność, potrzeba akceptacji, tolerancja, to wszystko, co dzieje się między bohaterami, kiedy zdejmiemy z fabuły warstwę sensacyjną – komentuje autor. I deklaruje: – Piszę historie, w których czytelnik może zobaczyć siebie, swoją rodzinę, sąsiada, kogoś bliskiego. Lubię opowiadać o zwykłych ludziach w momentach, które zmieniają życie. O emocjach, decyzjach, błędach i konsekwencjach.

W swoich ostatnich książkach pisarz pochyla się nad potrzebami seniorów, trudnymi relacjami rodzinnymi i uważnością na drugą osobę. – Literatura obyczajowa daje mi przestrzeń, żeby mówić o nich w sposób prosty, emocjonalny, ale bez nachalnego moralizowania – podkreśla. – Ale jednocześnie nie chcę stać w miejscu. To, co będę miał do zaproponowania czytelnikom na początku przyszłego roku, może być dla niektórych zaskoczeniem. Nadal będzie w tym dużo emocji i bliskości, ale pojawi się też coś, czego być może część osób się po mnie nie spodziewa. Ale nie, to na pewno nie będzie romans.

Tymczasem 26 sierpnia ukaże się „Poczekam z tobą”, już ósma powieść Jakuba Bączykowskiego. – To bardzo ciepła historia, chyba jedna z najbardziej czułych, jakie napisałem. Opowiada o przyjaźni dwojga ludzi, których z pozoru dzieli właściwie wszystko. Są z innych światów, mają za sobą zupełnie inne doświadczenia, inaczej patrzą na życie, a przede wszystkim dzieli ich ponad pięćdziesięcioletnia różnica wieku. I właśnie to było dla mnie najciekawsze. Pokazanie, że mimo takiej przepaści można się spotkać naprawdę blisko, jeśli pojawi się uważność, otwartość i gotowość do słuchania drugiego człowieka. Czytelnicy mogą spodziewać się emocji, ciepła, wzruszeń. Idealnie na moment, kiedy lato powoli przemienia się w piękną złotą jesień – zachęca autor.